گاه نيز جملى به چشم مىخورد كه جا دارد بطريق مثل به كار رود : « عاقل از ديگى كه در او توابل صبر و علقم برهم آميخت حلواى صابونى توقّع نكند » . 28 / 9 و 10 ، نيز ، 28 / 10 و 11 . استفاده از مضامين احاديث - : 17 / 8 و 9 ، 97 / 3 ، رك : حواشى ناظر بدين صفحات و سطور ، به ترتيب : 148 و 149 ، 315 و 316 . به كار بردن تركيبات عربى در سياق عبارت فارسى - : « مع القصّة بطولها » 4 / 4 ، « كائنا من كان » 22 / 3 و 4 ، 119 / 3 و 4 ، « أسوة أمثالها » 25 / 14 ، « على رؤوس الأشهاد » 33 / 11 ، « ملء الأرض » 99 / 2 ، « بانفرادها » 110 / 11 ، و غيره . به كار بردن كنايات و تعبيرات غير معمول در زبان - چنان كه نويسنده مجبور مىشود خود بايضاح آن بپردازد : « . . . تا قاطع أرحام حيات ، يعنى سيف ، در كار آمده ، صلت رحم بكلّى مدروس شده . . . » 2 / 12 و 13 ، « از اين صدرنشين دلگيرى ، يعنى اندوه ، حكايت شكايت‌آميز فروخوانم . . . » 3 / 5 و 6 . به كار بردن پاره‌اى از افعال و حروف زبان عربى در سياق نثر فارسى - مانند « لعلّ » ، « عسى » ، « سوف » ، « ربّما » 73 / 6 و 7 ، « يا ليت » 10 / 8 ، 120 / 7 . ذكر اين نكته در اينجا خالى از فايدتى نمىنمايد كه مؤلّف اساسا ميان عبارت عربى و فارسى فرقى چندان ننهاده و سراسر كتاب خود بر اين دعوى گواهى صادقست . استفاده از مصطلحات علوم - نرد و شطرنج : 5 / 10 و 11 ، صرف و نحو : 15 / 5 ، 16 / 5 - 7 ، 80 / 11 و 12 ، منطق : 15 / 6 ، استيفا : 80 / 13 و 81 / 1 - 4 ، فقه : 89 / 3 ، كلام : 56 / 4 ، شعبده : 122 / 8 - 12 . تنافر كلمات و حروف - كه باعث عمده بر آن إصرار مفرط نويسنده است بمراعات صنعت قلب و تضمين مزدوج - تنافر كلمات : « . . . مانند سحاب كه لواقح لواحق ، آن را بسوابق دررساند ، يا